Maðurinn er auðvitað bara snillingur
janúar 25, 2007 Vísur 1 CommentStefán Jónsson frá Möðrudal, Stórval, syngur hvorutveggja karl og kvenn röddina í þessu ágæta lagi!
Stefán Jónsson frá Möðrudal, Stórval, syngur hvorutveggja karl og kvenn röddina í þessu ágæta lagi!
Ég lék minn annan leik fyrir Dalvík/Reyni í Norðurlands mótinu í knattspyrnu 2007 í kvöld og gerði mér lítið fyrir og hélt hreinu í sigurleik gegn Þór Akureyri. Leikurinn þróaðist á þá leið að eftir jafnræði í byrjun fékk einn þeirra manna rautt fyrir kjaftbrúk á 38. mínútu fyrri hálfleiks. Við vorum með yfirhöndina eftir það, en náðum ekki að skora fyrr en seint í síðari hálfleik. Ég bjóst við Þórsliðinu sterkara, þeir eru jú í 1. deild en við í 3. deild en þeir voru víst að prófa marga unga leikmenn, fædda ‘88-’90! Maður er víst orðinn svoldið gamall.
Varðandi grein mína hérna að neðan um reykingar þá rakst ég á vísu um reykingar sem Stefáni frá Möðrudal, málari með meiru, kyrjar. Varla hafði sá öðlingur rangt fyrir sér! Mér finnst ég reyndar farinn að hljóma fanatískur í garð reykinga, þvert á það sem ég ætlaði mér!
Hamingjan góða hjálpaðu mér.
Hugurinn gleði þráir.
Það er svo margt á móti hér.
en meðlætisdagar fáir.
Höf. Gísli á Uppsölum um 1935
[Þetta er virkilega döpur vísa sem lýsir í hnitmiðuðu máli hvernig Gísla þótti sjálfum um sitt einyrkja líferni.]
Viltu graut, eða viltu skyr,
eða viltu hvað?, svo mamma spyr.
Ég vil hvað og kannski skyr,
því hvað hef ég aldrei smakkað fyr.
Höf. Gísli á Uppsölum um 1934
[Skipasunds húmor, skilji þeir sem skilja vilja]